การกำหนดรหัสเพื่อลดอุบัติเหตุจากการทำเหมือง

เป็นที่ทราบดีว่า การทำเหมืองนั้นเป็นงานที่เสี่ยงอันตราย การระบุความเสี่ยงหรืออุบัติเหตุที่เกิดขึ้นภายในเหมืองเป็นความท้าทายอย่างยิ่ง เพราะสถานที่ปฏิบัติงานที่คับแคบ แสงสว่างไม่เพียงพอ รวมถึงปริมาณออกซิเจนที่น้อยกว่าระดับพื้นดิน เป็นอุปสรรคที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ การทำงานแข่งกับเวลาในสภาวะแวดล้อมที่มีพื้นที่จำกัด ย่อมส่งผลให้การควบคุมหรือจัดการเรื่องความปลอดภัยในการทำงานไม่สามารถจัดการได้ดีเท่าที่ควร ที่ผ่านมามีอุบัติจากการจากทำเหมืองเกิดขึ้นซ้ำๆ ทั้งในประเทศและต่างประเทศ หากมีการจัดการและป้องกันที่ดี จะช่วยลดสถิติการเกิดอุบัติจากการทำเหมืองได้มากขึ้น

ในการนี้ คณะกรรมการด้านเทคนิคด้านการทำเหมือง (ISO/TC82) มีการจัดทำมาตรฐานสากล ISO 19434 : 2017 Mining Classification of mine accidents  เป็นมาตรฐานที่กำหนดรหัสของอุบัติเหตุจากการทำเหมือง โดยกำหนดแนวทางการจำแนกประเภทอุบัติเหตุ สาเหตุการเกิดอุบัติเหตุ ชนิดของอุบัติเหตุ และผลกระทบที่เกิดขึ้น เพื่อรายงานสภาพสภาพอันตรายและการบาดเจ็บจากการทำงานให้เป็นไปได้ในทิศทางเดียวกัน และนำไปใช้ประโยชน์ในการจัดเก็บสถิติการเกิดอุบัติเหตุจากการปฏิบัติงาน เป็นการวางแนวทางป้องกันการเกิดอุบัติเหตุจากการทำเหมืองได้อีกทางนึง

มาตรฐาน ISO 19434 : 2017 Mining Classification of mine accidents มีรายละเอียดข้อกำหนดดังต่อไปนี้

1.    ขอบเขต
2.    กฎเกณฑ์และรายการอ้างอิง
3.    นิยาม
4.    การแบ่งประเภทอุบัติเหตุจากการทำเหมือง

• การแบ่งประเภทอุบัติเหตุจากการทำเหมืองตามสาเหตุการเกิดอุบัติเหตุ
• การแบ่งประเภทอุบัติเหตุจากการทำเหมืองตามชนิดของอุบัติเหตุ
• การแบ่งประเภทของอุบัติเหตุจากการทำเหมืองตามผลกระทบที่ตามมาจากอุบัติเหตุ
• การกำหนดรหัสการเกิดอุบัติเหตุ

5.    การแบ่งประเภทอุบัติเหตุจากการทำเหมืองตามสาเหตุการเกิดอุบัติเหตุ รหัส 1XX

• อุบัติเหตุที่มีสาเหตุมาจากสารเคมี รหัส 10X ไม่สามารถระบุได้ รหัส 100
• อุบัติเหตุที่มีสาเหตุมาจากกระแสไฟฟ้า รหัส 110
• อุบัติเหตุที่มีสาเหตุมาจากสภาพแวดล้อม รหัส 12X ไม่สามารถระบุได้ รหัส 120
• อุบัติเหตุที่มีสาเหตุมาจากสภาพทางธรณีเคมี รหัส 130
• อุบัติเหตุที่มีสาเหตุมาจากสภาพทางธรณีกลศาสตร์ รหัส 140
• อุบัติเหตุที่มีสาเหตุมาจากเครื่องมือ รหัส 150
• อุบัติเหตุที่มีสาเหตุมาจากแรงกลศาสตร์ รหัส 160
• อุบัติเหตุที่มีสาเหตุมาจากความผิดพลาดของผู้ปฏิบัติงาน

6.    การแบ่งประเภทอุบัติเหตุจากการทำเหมืองตามชนิดของอุบัติเหตุ รหัส 2XX ไม่สามารถระบุได้ รหัส 200

• อุบัติเหตุที่เกิดจากการสัมผัสสิ่งของหรือเครื่องมือ รหัส 210 สำหรับกรณีที่ไม่สามารถระบุได้ นอกนั้นกำหนด รหัส 22X 23X 24X หรือ 25X
• อุบัติเหตุที่เกิดจากการร่วงหล่น รหัส 26X สำหรับกรณีที่ไม่สามารถระบุได้ รหัส 260
• อุบัติเหตุที่เกิดจากอิริยาบทของร่างกาย การยืดหรือเหยียดของร่างกาย รหัส 27X ไม่สามารถระบุได้ รหัส 270
• อุบัติเหตุที่เกิดจากการได้รับสารอันตรายหรืออยู่ในสภาพแวดล้อมที่เป็นอันตราย รหัส 28X ไม่สามารถระบุได้ รหัส 280
• อุบัติเหตุที่เกิดจากไฟไหม้หรือจากการระเบิด รหัส 29x ไม่สามารถระบุได้ รหัส 290 อุบัติเหตุที่ไม่สามารถจัดประเภทได้ รหัส 200

7.    การแบ่งประเภทของอุบัติเหตุจากการทำเหมืองตามผลกระทบที่ตามมาจากอุบัติเหตุ

• แบ่งตามระดับความพิการ รหัส 3xx  ไม่สามารถระบุได้ รหัส 300
• แบ่งตามลักษณะของบาดแผล รหัส 4xx   ไม่สามารถระบุได้ รหัส 400
• แบ่งตามตำแหน่งของบาดแผล  รหัส 5xx  ไม่สามารถระบุได้ รหัส 500

ภาคผนวก A ทะเบียนรหัสอุบัติเหตุ

A1 ทะเบียนรหัสอุบัติเหตุจากการทำเหมืองตามสาเหตุการเกิดอุบัติเหตุ
A2 ทะเบียนรหัสอุบัติเหตุจากการทำเหมืองตามชนิดของอุบัติเหตุ
A3 ทะเบียนรหัสอุบัติเหตุจากการทำเหมืองตามผลกระทบที่ตามมาจากอุบัติเหตุ

นิยามศัพท์
รายการอ้างอิง :
– https://www.iso.org/news/ref2242.html
– https://www.iso.org/obp/ui#iso:std:iso:19434:ed-1:v1:en

 1,148 ผู้เข้าชมทั้งหมด